ಮಾನವ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಸುವ ಸರ್ವಜ್ಞರ ತ್ರಿಪದಿಗಳು

ಸರ್ವಜ್ಞರು ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯದಲ್ಲಿ ಅತಿ ಮಹತ್ವದ ತತ್ವಜ್ಞಾನಿ ಕವಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರು. ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಜೀವನಕ್ಕೆ ನೇರವಾಗಿ ತಟ್ಟುವಂತೆ ಚಿಂತನೆಗಳನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ ಅಪರೂಪದ ಕವಿ ಎಂಬ ಗೌರವ ಅವರಿಗೆ ಸಲ್ಲುತ್ತದೆ. ಅವರ ವಚನಸಮಾನ ತ್ರಿಪದಿಗಳು ಸರಳ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಆಳವಾದ ಅರ್ಥವನ್ನು ಹೊತ್ತಿವೆ. ಕಾಲ, ಸಮಾಜ ಮತ್ತು ಮನುಷ್ಯನ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಗಮನಿಸಿ ಅದನ್ನು ಕೆಲವೇ ಸಾಲುಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಳುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಸರ್ವಜ್ಞರಿಗೆ ಇತ್ತು. ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ಶತಮಾನಗಳು ಕಳೆದರೂ ಅವರ ಚಿಂತನೆಗಳು ಇಂದಿಗೂ ಜೀವಂತವಾಗಿವೆ.

ಸರ್ವಜ್ಞರ ಕಾಲ ಮತ್ತು ಹಿನ್ನೆಲೆ

ಸರ್ವಜ್ಞರು ಯಾವ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಬದುಕಿದ್ದರು ಎಂಬ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟ ದಾಖಲೆಗಳಿಲ್ಲ. ಕೆಲವರು ಅವರನ್ನು ಹದಿನಾರನೇ ಶತಮಾನದ ಕವಿ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಮತ್ತವರು ಹದಿನೇಳನೇ ಶತಮಾನಕ್ಕೆ ಸೇರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಕಾಲದ ನಿಖರತೆಯಿಗಿಂತ ಅವರ ಚಿಂತನೆಗಳ ಪ್ರಸ್ತುತತೆ ಮುಖ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಅವರು ಗ್ರಾಮೀಣ ಪರಿಸರದಲ್ಲಿ ಬದುಕಿ ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಜೀವನವನ್ನು ಹತ್ತಿರದಿಂದ ನೋಡಿದ್ದವರು ಎಂಬ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಹೆಚ್ಚು ಒಪ್ಪಿಗೆಯಾಗಿದೆ. ಅವರ ಅನುಭವವೇ ಅವರ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಮೂಲವಾಗಿದೆ.

ವಿದ್ಯೆ ಕಲಿಸದ ತಂದೆ । ಬುದ್ದಿ ಹೇಳದ ಗುರು ।

ಬಿದ್ದಿರಲು ಬಂದು ನೋಡದ ತಾಯಿಯು ।

ಶುದ್ಧ ವೈರಿಗಳು ಸರ್ವಜ್ಞ ।

ಮಾತೆಯಿಂ ಹಿತರಿಲ್ಲ, ಕೋತಿಯಂ ಮರುಳಿಲ್ಲ

ಜ್ಯೋತಿಯಿಂದಧಿಕ ಬೆಳಕಿಲ್ಲ ದೈವವ

ಜಾತನಿಂದಿಲ್ಲ ಸರ್ವಜ್ಞ.

ಸತ್ಯಕ್ಕೆ ಸರಿಯಿಲ್ಲ, ಚಿತ್ತಕ್ಕೆ ಸ್ಥಿರವಿಲ್ಲ

ಹಸ್ತದಿಂದಧಿಕ ಹಿತರಿಲ್ಲ ಪರದೈವ

ನಿಂತ್ರನಿಂದಿಲ್ಲ ಸರ್ವಜ್ಞ.

ನಾಲಿಗೆಗೆ ನುಣಿಪಿಲ್ಲ ಹಾಲಿಗಿಂ ಬಿಳುಪಿಲ್ಲ

ಕಾಲದಿಂದದಧಿಕ ಅರಿವಿಲ್ಲ ದೈವವುಂ

ಶೂಲಿಯಿಂದಿಲ್ಲ ಸರ್ವಜ್ಞ.

ಅಂಬಳೂರೊಳಗೆಸೆವ, ಕುಂಬಾರಸಾಲೆಯಲಿ

ಇಂಬಿನ [ಕಳೆಯ ] ಮಳಿಯೊಳು -ಬಸವರಾಸ

ನಿಂಬಿಟ್ಟನೆನ್ನ ಸರ್ವಜ್ಞ.

ಹೆತ್ತವಳು ಮಾಳಿ ಎನ್ನ, ನೊತ್ತಿ ತೆಗೆದವಳು ಕೇಶಿ

ಕತ್ತು ಬೆನ್ನ ಹಿಡಿದವಳು ಕಾಳಿ – ಮೊಯಿದಿಲ್ಲೆನ್ನ

ಬತ್ತಲಿರಿಸಿದಳು ಸರ್ವಜ್ಞ.

ಹೊಲೆಯಿಲ್ಲ ಅರಿದಂಗೆ, ಬಲವಿಲ್ಲ ಬಡವಂಗೆ

ತೊಲೆ ಕಂಬವಿಲ್ಲ , ಗಗನಕ್ಕೆ ಯೋಗಿಗೆ ಕುಲವೆಂಬುದಿಲ್ಲ ಸರ್ವಜ್ಞ.

ಕಾಡೆಲ್ಲಾ ಕಸುಗಾಯಿ, ನಾವೆಲ್ಲ ಹೆಗ್ಗಿಡವು

ಆಡಿದ ಮಾತು ನಿಜವಿಲ್ಲ ಮಲೆನಾಡು ಕಾಡು

ಸಾಕೆಂದ ಸರ್ವಜ್ಞ.

ತ್ರಿಪದಿಗಳ ವಿಶೇಷತೆ

ಸರ್ವಜ್ಞರ ಸಾಹಿತ್ಯವನ್ನು ತ್ರಿಪದಿಗಳ ಮೂಲಕವೇ ಹೆಚ್ಚು ಪರಿಚಯಿಸಬಹುದು. ಮೂರು ಸಾಲುಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ವಿಚಾರವನ್ನು ಹೇಳುವ ಈ ಶೈಲಿ ಬಹಳ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ. ಸರಳ ಪದಗಳು, ನೇರ ಭಾಷೆ ಮತ್ತು ತೀಕ್ಷ್ಣ ಅರ್ಥ ಇವರ ತ್ರಿಪದಿಗಳ ಲಕ್ಷಣ. ಓದುಗರಿಗೆ ಸುಲಭವಾಗಿ ಅರ್ಥವಾಗುವಂತೆ ಬರೆದಿದ್ದರೂ ಅದರೊಳಗಿನ ಅರ್ಥ ತುಂಬಾ ಆಳವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಈ ಕಾರಣದಿಂದಲೇ ವಿದ್ಯಾವಂತರಿಗೂ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರಿಗೂ ಸರ್ವಜ್ಞರ ತ್ರಿಪದಿಗಳು ಸಮಾನವಾಗಿ ಮೆಚ್ಚುಗೆ ಪಡೆಯುತ್ತವೆ.

ಸಮಾಜದ ಮೇಲಿನ ಅವರ ದೃಷ್ಟಿ

ಸರ್ವಜ್ಞರು ಸಮಾಜವನ್ನು ಬಹಳ ವಾಸ್ತವಿಕವಾಗಿ ನೋಡಿದ ಕವಿ. ಅಂಧನಂಬಿಕೆ, ಮೂಢಾಚರಣೆ, ಜಾತಿ ಭೇದ, ಅಹಂಕಾರ ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಅವರು ತಮ್ಮ ತ್ರಿಪದಿಗಳ ಮೂಲಕ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಮನುಷ್ಯನ ಗುಣ ಮತ್ತು ಕರ್ಮವೇ ಅವನ ಮೌಲ್ಯ ಎಂದು ಅವರು ಒತ್ತಿ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಅನ್ಯಾಯಗಳನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಟೀಕಿಸುವ ಧೈರ್ಯ ಅವರಿಗೆ ಇತ್ತು. ಈ ಕಾರಣದಿಂದ ಅವರು ಕೇವಲ ಕವಿಯಾಗದೇ ಸಮಾಜ ಸುಧಾರಕನಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಾರೆ.

ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ನೀತಿಯ ಕುರಿತು ಚಿಂತನೆ

ಸರ್ವಜ್ಞರ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಧರ್ಮ ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಆಚರಣೆಗಳಲ್ಲ. ಸತ್ಯ, ನೀತಿ ಮತ್ತು ಮಾನವೀಯತೆ ಧರ್ಮದ ಮೂಲ ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ದೇವಾಲಯಗಳಿಗೆ ಹೋಗುವದಕ್ಕಿಂತ ಉತ್ತಮ ಗುಣಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಮುಖ್ಯ ಎಂಬ ಸಂದೇಶ ಅವರ ತ್ರಿಪದಿಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಬಾಹ್ಯ ಆಚರಣೆಗಳಿಗಿಂತ ಒಳಗಿನ ಶುದ್ಧತೆಯನ್ನು ಅವರು ಹೆಚ್ಚು ಮೌಲ್ಯಮಾಪನ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಈ ಚಿಂತನೆ ಇಂದಿನ ಸಮಾಜಕ್ಕೂ ಬಹಳ ಪ್ರಸ್ತುತವಾಗಿದೆ.

ಹಮ್ಮು ಎಂಬುದು ಕಿಚ್ಚು ಒಮ್ಮೆಲೇ

ನಂದುವುದೇ ? ಬೊಮ್ಮು ಹರಿ ಬೆಂದು

ಜಗಬೆಂದು ದಾಕಿಚ್ಚ ಗಮ್ಮಿಹನೆ ಯೋಗಿ ಸರ್ವಜ್ಞ.

ಹಸಿವ ಕೊಂದಾತಂಗೆ, ಪಶುವಧೆಯ

ಮಾಡದವಗೆ ಹುಸಿ ಕರ್ಮ

ಕಾಮವಳಿಂದಾಗೇ ಇಹಪರಿದಿ ಶಶಿಧರನೊಲಿವ ಸರ್ವಜ್ಞ.

ಸರ್ವಜ್ಞನೆಂಬುವನು ಗರ್ವದಿಂದಾದವನೆ

ಸರ್ವರೊಳೊಂದೊಂದು ನುಡಿಗಲಿತು

ವಿದ್ಯೆಯ ಪರ್ವತವೇ ಆದ ಸರ್ವಜ್ಞ.

ಸಾಲವನು ಕೊಂಬಾಗ ಹಾಲೊಗರುಂಡಂತೆ

ಸಾಲಿಗರು ಕೊಂಡು ಎಳೆವಾಗ

ಕಿಬ್ಬದಿಯ ಕೀಳು ಮುರಿದಂತೆ ಸರ್ವಜ್ಞ.

ಒಳಗಣ ಜ್ಯೋತಿಯ ಬೆಳಗ ಬಲ್ಲಾತಂಗೆ

ಬೆಳಗಾಯಿತೇಳಿ ಕೇಳಿ ಎಂತೆಂಬ ನುಡಿಯ

ಕಳವಳವೇಕೆ ಸರ್ವಜ್ಞ.

ಒಂದೊಂದು ಹನಿ ಬಿದ್ದು ನಿಂದಲ್ಲಿ ಮಡುವಕ್ಕೆ

ಸಂದ ಜ್ಞಾನಿಗಳ ಒಡನಾಡೆ ಪರಬೊಮ್ಮ

ಮುಂದೆ ಬಂದಕ್ಕೂ ಸರ್ವಜ್ಞ.

ತನ್ನ ತನ್ನತಾನರಿದವನ ಮುನ್ನ ಹೊದ್ದದ್ದು ಮಾಯೆ

ಉನ್ನತ ಮಪ್ಪ ಗಜವೇರಿ ಒಪ್ಪವನು

ಕುನ್ನಿಗಂಜುವನೆ ಸರ್ವಜ್ಞ.

ಭಕ್ತಿ ಎಂಬುದು ಬೀಜ ಮುಕ್ತಿ ಎಂಬುದೇ ಫಲವು

ಯುಕ್ತಿಯು೦ ವೃಕ್ಷ ವೇರಿದಗೆ ಇಹದಲ್ಲಿ

ಮುಕ್ತಿ ಇಹುದೆಂದ ಸರ್ವಜ್ಞ.

ದಾನಭಕ್ತಿಗಳಲ್ಲಿ ನಾನು ಮರೆದಿರಬೇಕು

ನಾನೆಂಬ ರೋಗ ನೀಗಿದಾಗೆ, ಗುರುಬೋಡೆ

ತಾನೇ ಫಲಿಸುವದು ಸರ್ವಜ್ಞ.

ಕಂಡುದನು ಆಡೇ ಭೂ । ಮಂಡಲವು ಮುನಿಯುವುದು

ಕೊಂಡಾಡುತಿಚ್ಛೇ ನುಡಿದಿಹರೆ, ಜಗವೆಲ್ಲ ।

ಮುಂಡಾಡುತಿಹುದು ಸರ್ವಜ್ಞ.

ಚಿತ್ತವಿಲ್ಲದೆ ಗುಡಿಯ ಸುತ್ತಿದೊಡೆ ಫಲವೇನು

ಎತ್ತು ಗಾಣುವನು ಹೊತ್ತು ತಾ

ನಿತ್ಯದಲಿ ಸುತ್ತಿಬಂದಂತೆ ಸರ್ವಜ್ಞ.

ಊರಿಂಗೆ ದಾರಿಯನು । ಆರು ತೋರಿದಡೇನು ।

ಸಾರಯದ ನಿಜವಾ ತೋರುವ, ಗುರುವು ತಾ ।

ನರಾದಡೇನು ಸರ್ವಜ್ಞ ।।

ಸರ್ವಜ್ಞನ ತ್ರಿಪದಿಗಳು ಮತ್ತು ಅದರ ಅರ್ಥ

ಹಮ್ಮು ಎಂಬುವ ಕಿಚ್ಚು ಒಮ್ಮೆಲೇ

ನಂದುವುದೇ ?ನಂಬೊಮ್ಮ ಹರಿ ಬೆಂದು ಜಗಬೆಂದು

ದಾಕಿಚ್ಚ ಗುಮ್ಮಿಹನೆ ಯೋಗಿ ಸರ್ವಜ್ಞ.

ಮಾಳನೂ ಮಾಳಿಯೂ । ಕುಳ್ತಿ೦ದ ಹೆಮ್ಮೆಯಲಿ ।

ಕೇಳೇ ನಿನಾರ ಮಗನೆಂದು -ನಾ ಶಿವನ

ಮೇಳದನುಗೆಂಬೆ ಸರ್ವಜ್ಞ.

ಪುರುಷ ಕಬ್ಬಿನದೆಸೆವ, ಕರಡಿಯೊಳಗಡಗಿಹುದೆ ?

ಹರಿಭಕ್ತಿ ಉಳ್ಳ ಮಹಿಮ, ಸಂಸಾರದೊಳು

ಚಿರಕಾಲವಿಹವೇ ? ಸರ್ವಜ್ಞ.

ಕೂಳು ಹೋಗುವ ತನಕ ಗುಳಿಯಂತಿರುತಿಕ್ಕು

ಕೂಳು ಹೋಗದಾ ಮೂಡಿ ಬರಲು

ಮನುಜನವ ಮುಳನಾಯಕ್ಕೂ ಸರ್ವಜ್ಞ.

ಜಾಳಿಗೆಯೂ ಕಟ್ಟುವುದು । ಕಾಳಗಕೆ ನಡೆವುದು

ಸೂಳೇರ ಸುಖವ ಮಾಡುವುದು

ಕೂಳಿನ ಗುಣವು ಸರ್ವಜ್ಞ.

ಮುನ್ನ ಪೂರ್ವದಲಾನು । ಪನ್ನಗಧರನಾಳು

ಎನ್ನಯ ಪೆಸರು ಪುಷ್ಪದತ್ತನು – ಎಂದು

ಮನ್ನಿಪರು ನೋಡ ಸರ್ವಜ್ಞ.

ನಿದ್ರೆಯಿಂ ಸುಖವಿಲ್ಲ ಪದ್ಯದಿಂ ಅರಿವಿಲ್ಲ

ಮುದ್ರೆಯಿಂದದಧಿಕ ಮಾತಿಲ್ಲ ದೈವವುಂ

ರುದ್ರನಿಂದಿಲ್ಲ ಸರ್ವಜ್ಞ.

ಇದ್ದಲ್ಲಿಂ ಕರಿದಿಲ್ಲ ಬುದ್ಧಿಯಿಂ ಹಿರಿದಿಲ್ಲ

ವಿದ್ಯೆಯಿಂದಧಿಕ ಧನವಿಲ್ಲ ದೈವ ತಾ

ರುದ್ರನಿಂದಿಲ್ಲ ಸರ್ವಜ್ಞ.

ಹರಿಬ್ರಹ್ಮರೆಂಬುವರು ಹರನಿಂದಲಾದವರು

ಅರಸನಿಗೆ ಆಳು ಸರಿಯಿಹನೇ ಪಶುಪತಿಗೆ

ಸರಿಯರು ಕಾಣೆ ಸರ್ವಜ್ಞ.

ಬಿಂದುವ ಬಿಟ್ಟು ಹೊ । ದಂದು ಬಸುರಾದವಳ

ಲಂದಡಿಯಷ್ಟಾದಶ ಮಾಸ – ಉದರದಲ್ಲಿ

ನಿಂದು ನ ಬೆಳೆದೆ ಸರ್ವಜ್ಞ.

ಮನುಷ್ಯನ ಸ್ವಭಾವದ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ

ಮಾನವನ ಅಹಂಕಾರ, ಲೋಭ, ಮೋಸ, ಸ್ವಾರ್ಥ ಇವೆಲ್ಲವನ್ನು ಸರ್ವಜ್ಞರು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಗಮನಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಮನುಷ್ಯನ ದೌರ್ಬಲ್ಯಗಳನ್ನು ಅವರು ಹಾಸ್ಯ ಮತ್ತು ವ್ಯಂಗ್ಯದ ಮೂಲಕ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಇದರಿಂದ ಓದುಗನು ತನ್ನೊಳಗೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಆಗುತ್ತದೆ. ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ತಿದ್ದಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರೇರಣೆ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಈ ಆತ್ಮಪರಿಶೀಲನೆಯ ಗುಣವೇ ಸರ್ವಜ್ಞರ ಸಾಹಿತ್ಯದ ದೊಡ್ಡ ಶಕ್ತಿ.

ಸರಳ ಭಾಷೆಯ ಮಹತ್ವ

ಸರ್ವಜ್ಞರು ಪಾಂಡಿತ್ಯ ಪ್ರದರ್ಶನಕ್ಕಾಗಿ ಕಷ್ಟದ ಪದಗಳನ್ನು ಬಳಸಲಿಲ್ಲ. ಜನರಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಗಬೇಕು ಎಂಬ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಸರಳ ಕನ್ನಡವನ್ನು ಬಳಸಿದರು. ಇದರಿಂದ ಅವರ ಸಾಹಿತ್ಯ ಮನೆಮಾತಾಯಿತು. ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ, ಬೀದಿಗಳಲ್ಲಿ, ಜನರ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಅವರ ತ್ರಿಪದಿಗಳು ಹರಡಿದವು. ಸಾಹಿತ್ಯ ಕೇವಲ ಪುಸ್ತಕಗಳಲ್ಲಿ ಸೀಮಿತವಾಗದೇ ಬದುಕಿನ ಭಾಗವಾಗಬೇಕು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಸರ್ವಜ್ಞರು ಉತ್ತಮ ಉದಾಹರಣೆ.

ಸರ್ವಜ್ಞ ಮತ್ತು ವಚನ ಸಾಹಿತ್ಯ

ಸರ್ವಜ್ಞರನ್ನು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ವಚನಕಾರರ ಪರಂಪರೆಯ ಮುಂದುವರಿಕೆಯೆಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಬಸವಣ್ಣ ಮತ್ತು ಇತರ ಶರಣರಂತೆ ಅವರು ಕೂಡ ಸಮಾಜ ಸುಧಾರಣೆಗೆ ಸಾಹಿತ್ಯವನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಿದರು. ಆದರೆ ಅವರ ಶೈಲಿ ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿತ್ತು. ವಚನಗಳಂತೆ ತತ್ವಬೋಧನೆ ಇದ್ದರೂ ತ್ರಿಪದಿಗಳ ಮೂಲಕ ಅವರು ತಮ್ಮದೇ ಆದ ಗುರುತನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿಕೊಂಡರು. ಈ ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯವೇ ಅವರನ್ನು ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯದಲ್ಲಿ ವಿಭಿನ್ನ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ತಂದು ನಿಲ್ಲಿಸಿದೆ.

ಏಳು ಕೋಟಿಯೇ ಕೋಟಿ, ಏಳು ಲಕ್ಷವೇ ಲಕ್ಷ

ಏಳು ಸಾವಿರ ಎಪ್ಪತ್ತು ವಚನಗಳ

ಹೇಳಿದನು ಕೆಳ ಸರ್ವಜ್ಞ.

ಸತ್ಯವೆಂಬುದು ತಾನು| ಹಿತ್ತಲದ ಗಿಡ ನೋಡ

ಮತ್ತೆಲ್ಲಿ ನೋಡಿ ಅರಸದಲೇ ತಾನಿರ್ದ

ಹತ್ತಿಲೆ ನೋಡ ಸರ್ವಜ್ಞ.

ತಂದೆ ಹಾರುವನಲ್ಲ । ತಾಯಿ ಮಾಳಿಯೂ ಅಲ್ಲ ।

ಚಂದ್ರಶೇಖರನ ವರದಿಂದ ಪುಟ್ಟಿದ

ಕಂದ ತಾನೆಂದು ಸರ್ವಜ್ಞ.

ಬಂಧುಗಳು ಆದವರು, ಬ೦ದುಂಡು ಹೋಗುವರು

ಬಂಧವನ ಕಳೆಯಲರಿಯರು, ಗುರುವಿಂದ

ಬಂಧುಗಳು ಉಂಟೆ ? ಸರ್ವಜ್ಞ.

ಮೂರ್ಖಂಗೆ ಬುದ್ಧಿಯನು ನೂರ್ಕಾಲ ಹೇಳಿದರು

ಗೋರ್ಕಲ್ಲಮೇಲೆ ಮಳೆಗರೆದರೆ

ಆಕಲ್ಲು ನೀರುಕುಡಿವುದೆ ಸರ್ವಜ್ಞ.

ಪುರುಷಲೋಹವ ಸೋಂಕಿ, ವರುಷವಿರಬಲ್ಲುದೆ ?

ಪುರುಷವೆಂತಂತೆ ಶಿಷ್ಯಂಗೆ ಗುರುವಿನ

ದರುಶನವೇ ಪುರುಷ ಸರ್ವಜ್ಞ.

ಮುದ್ದೆಗಳು ಇಲ್ಲದೆ । ನಿದ್ರೆಗಳು ಬಾರವು

ಮುದ್ದು ಮಾತುಗಳು ಸೊಗಸವು – ಒಡಲಿಗೆ

ಮುದ್ದೆ ತಪ್ಪಿದರೆ ಸರ್ವಜ್ಞ.

ಇಂದಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸರ್ವಜ್ಞರ ಪ್ರಸ್ತುತತೆ

ಇಂದಿನ ಸಮಾಜದಲ್ಲೂ ಅಹಂಕಾರ, ಅಸಮಾನತೆ ಮತ್ತು ಅಂಧನಂಬಿಕೆಗಳಿವೆ. ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಸರ್ವಜ್ಞರ ಚಿಂತನೆಗಳು ಇನ್ನಷ್ಟು ಅಗತ್ಯವಾಗಿವೆ. ಅವರ ತ್ರಿಪದಿಗಳು ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ನೈತಿಕ ದಾರಿ ತೋರಿಸುತ್ತವೆ. ಸರಳ ಜೀವನ, ಸತ್ಯದ ಮಾರ್ಗ ಮತ್ತು ಮಾನವೀಯತೆ ಎಂಬ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ನೆನಪಿಸುತ್ತವೆ. ಶಿಕ್ಷಣದ ಜೊತೆಗೆ ಮೌಲ್ಯಬೋಧನೆಯ ಅಗತ್ಯವಿರುವ ಇಂದಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸರ್ವಜ್ಞರ ಸಾಹಿತ್ಯ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿಯಾಗಿದೆ.

ಸರ್ವಜ್ಞರು ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಅಮೂಲ್ಯ ಸಂಪತ್ತು. ಅವರು ಕೇವಲ ಕವಿ ಅಲ್ಲ, ಸಮಾಜದ ಕಣ್ಣಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿದ ಚಿಂತಕ. ಸರಳ ಪದಗಳಲ್ಲಿ ಆಳವಾದ ಸತ್ಯವನ್ನು ಹೇಳುವ ಅವರ ಶಕ್ತಿ ಅಪರೂಪದದು. ಕಾಲ ಬದಲಾದರೂ ಮನುಷ್ಯನ ಸ್ವಭಾವ ಹೆಚ್ಚು ಬದಲಾಗಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಅವರ ತ್ರಿಪದಿಗಳು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸುತ್ತವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಸರ್ವಜ್ಞರನ್ನು ಓದುವುದು ಅಂದರೆ ಕೇವಲ ಸಾಹಿತ್ಯವನ್ನು ಓದುವುದಲ್ಲ, ಜೀವನವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರಯತ್ನವಾಗಿದೆ.